در موارد ویژه و مورد نیاز می توان از چوب های بدون نمد(مثل چوب های طبل کوچک) نیز استفاده کرد ولی نوازنده مهارت و دقت زیادتری را باید صرف نماید تا پوست ساز صدمه نبیند یا پاره نشود.تا ابتدای قرن نوزدهم بطور سنتی از یک جفت تیمپانی با اندازه های مختلف استفاده می کردند.نوع کوچک ان دارای کوک ((تونیک)) (درجه اول گام دیاتونیک) و نوع بزرگتر دارای کوک ((دومینانت)) (درجه پنجم گام دیاتونیک) بود.حد متوسط وسعت صدای تیمپانی کوچک ((سی بمل)) تا ((فا)) و نوع بزرگتر ((فا)) تا ((دو)) بود.بعد ها نوع سوم ان نیز مورد استفاده قرار گرفت و بدین صورت حد متوسط وسعت اصوات قابل حصول در سه نوع طبل تیمپانی فوق از نوع بزرگتر ان تا کوچکتر عبارت بود از ((می بمل)) تا ((لا بمل))،((سل)) تا ((ر))،((دو)) تا ((سل)).موسیقی جدید تیمپانی با کلید باس نوشته می شود و غالبا در یک ارکستر حرفه ای تعداد چهار یا بیشتر طبل تیمپانی دیده می شود.
انواع قدیمی تیمپانی با چرخاندن پیچ های شل و سفت کننده پوست کوک مورد نظر را پیدا می کنند در صورتی که در تیمپانی های پدال دار این عمل به راحتی و سرعت بیشتری توسط پدال انجام می گیرد و دقت ان نیز به مراتب بیشتر است.





[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]