در مازندران ساز دسرکوتن از دو کاسه سفالین که یکی بزرگتر یا قطر 22 سانتیمتر و دیگری کوچگت با قطر 16 سانتیمتر تشکییل شده است – ته هر دو کاسه بسته و طرف دیگر آن باز است که روی آب پوست می کشند . شکل کاسه سرها بصورت مخروطی است .

کناره های پوست را سوراخ می کنند و روده ای را از داخل آن عبور می دهند برای بستن پوست را به بدنه – نقاره را با دو قطعه چوب که اندازه آنها 25 تا 27 سانتیمتر است می نوازند . قطر یکی از چوبها نیم سانتیمتر کلفت تر از دیگری است و برای نقاره بزرگ استفاده می شود .
قطر چوب از 1 تا 5/1 سانتیمتر است . پوست نقاره در گذشته از پوست گراز بوده ولی وجود دارد که اندازۀ نقاره های کردستان از نقاره شمال بزرگتر است و با دست می نوازند .
نقاره فارس هم از نقاره کردستان و مازنداران بزرگتر است و قطر دهانه کاسه کوچک آن 23 سانتیمتر وکاسه بزرگش 37 سانتیمتر است . از ساز نقاره یا دسرکوتن در جشن ها و اعیاد به همراه سرنا استفاده می شود.





[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]